Dag 21: zondag 21 augustus – Toronto – Brussel (en ook maandag 22 augustus)

Op deze dag zouden we eigenlijk weinig te vertellen hebben. Het tegendeel was echter waar…

We vertrokken na de storm (zie vorige post) naar de vlieghaven. Wat we nog niet hadden kunnen uitdelen was het resterende brandhout (op de camping mochten we het niet achterlaten).

Geen nood, we vinden onderweg ongetwijfeld wel een kandidaat, dachten we. Moeilijker gezegd dan gedaan. We kwamen bijna niemand tegen… Bij de allerlaatste winkel voor de autosnelweg, verkochten ze gelukkig nog houtblokken. We mochten ons resterend hout hier afzetten. Op sommige campings deden ze moeilijk over hout dat niet bij hen aangekocht was, om de bomen te beschermen tegen ziektes. We zagen ook wel mensen die bomen en hout kapten waar dat niet mocht… Op de ene avond dat we ons niet aan deze regels hielden en dood hout sprokkelden, zijn we op de vingers getikt. Twee maten en gewichten…

Daarna hadden we een redelijk drukke terugrit naar Toronto, zelfs op een zondagvoormiddag zijn de snelwegen hier zo goed als verzadigd. Na de laatste tankbeurt (je levert de camper af met dezelfde hoeveelheid brandstof als hoe je hem kreeg),  kwamen we op tijd aan om daarna de taxi te nemen naar de vlieghaven.

Na een klein misverstand over AM en PM (we hadden ons vergist) konden we alsnog op tijd naar onze vlucht vertrekken. En dit misverstand en kleine vertraging was het begin van een hele rits vertragingen…

Onze eerste vlucht van Toronto naar Montréal had vertraging. Onder meer omdat er geen personeel was om de check-in te doen. Onze passen scanden niet (slechts 2/5 wel). Nadat we er een dienstdoende agent bijhaalden, moesten we inchecken via de balie. Dit werd afgesloten met een lint en de man die het afsloot, stuurde ons terug naar de automatische check-in. Pas nadat we duidelijk maakten dat deze voor ons niet werkte, mochten we verder door. Aan de incheckbalie zaten 2 mensen (ook hier stakingen): één die alle handbagage tot op de millimeter controleerde en één die wat vlotter daarmee omging. We belandden gelukkig bij de tweede. Al onze koffers werden hier ingecheckt; de handbagage namen we zo mee. Toen we wachtten om in te stappen, moesten we ook nog twee keer allemaal opzij gaan staan (werd zeer onvriendelijk geroepen…) om passagiers te laten passeren van vluchten die aankwamen, twee keer zo’n 300 mensen. En onze vlucht werd maar uitgesteld…

We hadden al gemerkt dat we met de vertraging van de eerste vlucht onze aansluiting zouden missen (initieel hadden we maar 40 minuten om over te stappen). Of toch niet… onze aansluiting had ook vertraging. In Montréal aangekomen, konden we niet meteen uitstappen, want er was geen grondpersoneel (weer omwille van stakingen vermoedelijk). De minuten tikten verder… en ons vliegtuig moest na enige tijd naar een andere gate taxiën. We hadden even de hoop dat de tweede vlucht nog haalbaar was (vertraging owv connecting flights hadden we ook in de heenreis gehoord, zou ons dus niet onlogisch lijken). Maar helaas, ons vliegtuig vloog echt 5 minuten na aankomst voor onze neus weg. Ondertussen was onze vlucht digitaal omgeboekt (op zich heeft Air Canada dat wel goed gedaan op de eerste korte vlucht van 50 minuten, complimenten voor de mensen die dat snel moeten inplannen).

In plaats van Montréal – Brussel werd het dus Montréal-Lissabon en Lissabon-Brussel. Helaas ook hier vele vertragingen en last minute wijzigingen van gates. In plaats van 20.55u steeg ons vliegtuig op om 00.15u. Moesten we dit op voorhand hebben geweten, konden we rustig iets gaan eten ofzo. Maar neen, dit werd telkens met 20 minuten verlengd. Waarbij we ook weer schrik kregen voor onze volgende aansluiting in Lissabon. We werden uiteindelijk met een bus (die in de hoogte verstelbaar was) naar het vliegtuig gebracht. De stewardess die ons vriendelijk verzocht om de mondmaskers op te houden, riep dat zelf door de bus zonder het hare te dragen… De vlucht zelf is goed verlopen. Op het nachtelijk menu (avondeten om 01.30u) stond pasta of kip en het ontbijt (rond 5u) was een droge croissant met een yoghurtje. In Lissabon aangekomen, moesten we ons reppen om onze volgende vlucht te halen, waarbij we eerst langs de douane moesten passeren (met alle andere nationale en internationale passagiers). Hier hebben we onze stoute schoenen aangetrokken om niet te hoeven aanschuiven. Aan de douane waren ze heel vriendelijk; het water dat we in Canada hadden gekocht mochten we houden en we moesten de pc-tas niet uitladen. Na ons naar de laatste vlucht gehaast te hebben, kregen we te horen dat ook deze vertraging had. Gelukkig maar, want anders hadden we deze niet gehaald. We kwamen tenslotte doodmoe aan in Brussel om 18u in plaats van 6u ‘s ochtends. En last but not least … onze bagage bleek niet met ons mee te zijn gereisd. Dus hebben we nog aangeschoven aan de balie om een dossier te openen en een claim in te dienen. We duimen en hopen dat dit snel wordt opgelost. Om 19u konden we dan huiswaarts vertrekken…