Dag 14: Donderdag 15 augustus – Percé

Vijftien augustus, moederdag. Hier wordt dat niet (of toch nu niet) gevierd. We hebben de omgeving rond Percé (het dorpje en Bonaventure Island) verder verkend. Een eerste blikvanger was uiteraard de rots. Vroeger waren er nog twee gaten te bewonderen, nu echter nog eentje. De overgebleven pilaar vormt het restant van de tweede opening. Waar je er vroeger nog door kon varen, is dit nu verboden wegens te gevaarlijk. Het zou naar schatting nog zo’n 15000 à 20000 jaren duren vooraleer dit natuurwonder geheel verdwenen zal zijn.

Kort daarna hebben we de boot genomen naar l’île de Bonaventure, waar een grote kolonie Jan-van-genten jaarlijks neerstrijkt, de tweede grootste kolonie ter wereld. Per boot hebben we eerst een toer rond het eiland gemaakt. We hadden het niet meer verwacht, maar we konden genieten van de aanblik van tientallen zeehonden die lagen te “zonnen” op de rotsen of die hun kopjes boven water staken. Ook de kolonie vogels op de rotsen konden we zo goed bekijken.

Daarna zijn we aan land gegaan op het eiland waar vroeger nog Ierse kolonisten leefden van de visvangst. Grote hoeveelheden gedroogde en gepekelde vis werden geëxporteerd naar landen zoals Italië, Spanje en Portugal. Sinds 1985 is dit echter beschermd gebied en moesten de laatste bewoners hun huizen verlaten. Sommige van deze huizen kan je nog bezoeken, het meeste werd afgebroken om de natuur te beschermen.

Om 13u zijn we begonnen aan één van de vier wandelingen die het eiland rijk is (na een korte briefing door een opzichter). Nog een kanttekening: ook om de boot te verlaten en om op het eiland te “mogen” wandelen, moet je betalen. De laatste boot terug gaat om 17u. Daarna ligt het eiland er terug geheel verlaten bij tot 9u de dag erop.

Tijdens onze wandeling, konden we de kolonie vogels nog vanop het land bewonderen, de geur-en lawaaihinder hebben we er met plezier bijgenomen. Heel indrukwekkend en je kon bepaalde gedragingen van de vogels meteen een plaats geven, zonder al te veel uitleg.

Daarna begonnen we terug met de grotere wandeling richting boot. We stapten zeer snel door omdat het volgens de info op de borden 90 minuten duurde, het volgens onze horloges en gsm 15.50u was. De wandeling op zich was 4,9 km. Dat werd dus nipt voor de laatste overzet, en toch klopte er iets niet… Bleek dat we heel even, op dit uiterste punt, in een volgende tijdszone zaten. Horloges en GSM waren even het noorden kwijt…

‘s Avonds hebben we de plaatselijke lekkernijen met smaak opgegeten bij “La Maison du Pêcheur” (gelukkig met reservatie). In dit gebied is dat zalm en kreeft. Veel kreeft, ook op pizza enzo…  De serveerster dacht even dat we Zwitsers waren, maar vroeg daarna of Vlaanderen in het noorden of het zuiden van het land lag. Met taal, cultuur en zelfbewustzijn zijn ze hier toch wel bezig. Nog een extra weetje: bijna overal wordt hier op tafel gratis plat water gezet en bijgeschonken, net als in Frankrijk. 15 tot 20 % fooi moet je echter nog bij de rekening optellen, ook dat is hier de gewoonte. Maar het was een mooi einde van een perfecte dag.